Wat is SFDR? De Sustainable Finance Disclosure Regulation uitgelegd

Veel investeerders willen duurzame praktijken omarmen en deelnemen aan duurzame transacties. De complexe en steeds veranderende EU-regelgeving kan daarbij een drempel zijn. Daarom zetten we de basis van de Sustainable Finance Disclosure Regulation (SFDR) op een rij, een van de hoekstenen van de Europese duurzaamheidsregels in de financiële wereld.

In deze blog beginnen we met een definitie van de SFDR en de drie kerncriteria voor een "duurzame investering". Daarna kijken we hoe de SFDR samenhangt met die andere grote duurzaamheidsregeling: de EU Taxonomie. Tot slot gaan we in op de complicaties en mogelijkheden van de SFDR binnen sustainable finance.

We beginnen bij de definitie.

Wat is de SFDR?

De SFDR is een raamwerk van de EU dat openheid en transparantie in duurzame financiële transacties moet bevorderen. In essentie verplicht het financiëlemarktdeelnemers (FMP's) om de ecologische en sociale impact van hun transacties te delen met stakeholders.

Het doel van het raamwerk is investeerders helpen om onderbouwde beslissingen te nemen en te begrijpen hoe duurzaamheidsrisico's hun investeringen kunnen raken. De disclosureverplichtingen van de SFDR beschermen tegen greenwashing (onterechte claims over duurzame impact) en maken het voor eindinvesteerders in fondsen makkelijker om echte duurzame inspanningen te onderscheiden van greenwashingpogingen.

In de kern moet de SFDR vertrouwen opbouwen in sustainable finance en bijdragen aan een verantwoorde, weerbare financiële sector die zich inzet voor positieve ecologische en sociale uitkomsten.

Wat maakt een investering duurzaam?

Simpel gezegd definieert de SFDR "duurzame investeringen" als investeringen die een positieve impact op milieu en samenleving nastreven en tegelijk aan vooraf bepaalde criteria voldoen om te waarborgen dat ze geen significante schade veroorzaken.

Om als "duurzaam" te kwalificeren onder de SFDR moeten FMP's aantonen dat de investering voldoet aan drie kernelementen.

De 3 elementen van de SFDR

Een investering geldt als "duurzaam" wanneer die:

• Bijdraagt aan een ecologisch of sociaal doel

• Geen significante schade toebrengt aan andere ecologische of sociale doelen (do no significant harm)

• Goed bestuur in de praktijk brengt.

Deze principes sluiten aan op het bekende concept environmental, social en governance (ESG).

Voorbeelden van ecologische doelen zijn CO2-neutraliteit, de adoptie van hernieuwbare energie, afvalreductie en waterbesparing. Onder de sociale doelen vallen onder meer diversiteit en inclusie, het welzijn van medewerkers en de bescherming van mensenrechten. Goed bestuur omvat solide managementstructuren, goede arbeidsverhoudingen, eerlijke beloning van personeel en naleving van belastingverplichtingen.

Investeringen die aan deze elementen voldoen, kunnen met recht "duurzaam" worden genoemd en dragen bij aan een verantwoordere en impactvollere manier van financieel beslissen.

Nu de definitie helder is, kijken we naar hoe de SFDR zich verhoudt tot de andere duurzaamheidsregels van de EU.

SFDR, ESG of EU Taxonomie?

De SFDR werkt samen met andere grote duurzaamheidsregels die de EU invoert, in de eerste plaats de EU Taxonomie. Wie de SFDR volledig wil begrijpen, moet de regeling dus in die bredere context van EU-duurzaamheidsregelgeving plaatsen.

Verschillen tussen SFDR en EU Taxonomie

De SFDR en de EU Taxonomie zijn aparte wetgevingen met elk een eigen doel, maar ze verwijzen naar elkaar en vullen elkaar aan, vooral in het bepalen van wat als duurzaam telt.

De EU Taxonomie classificeert en definieert de elementen en criteria waaraan een economische activiteit moet voldoen om als duurzaam te worden aangemerkt. De taxonomie biedt een uitgebreid raamwerk om investeringen richting ecologisch duurzame doelen te leiden. Met een gemeenschappelijke taal en gedeelde criteria wil de EU Taxonomie de transparantie vergroten en waarborgen dat investeringen echt bijdragen aan duurzame ontwikkeling.

De SFDR richt zich daarentegen op de disclosure van duurzame investeringen door financiëlemarktdeelnemers (FMP's). Onder de SFDR moeten FMP's transparant en consistent rapporteren over hoe ze ecologische, sociale en governancefactoren (ESG) meenemen in hun investeringsbeslissingen. De regeling vergroot de verantwoording en stelt investeerders in staat om hun keuzes te baseren op de duurzaamheidsprestaties van een bedrijf.

Kort samengevat:

• EU Taxonomie: geeft een heldere definitie van "duurzame" economische activiteiten.

• SFDR: verplicht FMP's om hun duurzame impact te bewijzen aan stakeholders.

Welk framework gebruik je?

De Europese Commissie heeft verduidelijkt dat FMP's vrij zijn om elk framework en elke methodologie te gebruiken voor hun eigen duurzaamheidsbeoordelingen, zolang ze transparant toelichten welke aanpak ze kiezen en hoe ze tot hun conclusies komen. Of je in je SFDR-rapportages nu verwijst naar de EU Taxonomie, SASB of GRI: wat telt is dat robuuste data je duurzaamheidsclaims onderbouwen. De verschillende frameworks werken uiteindelijk samen en maken een integrale aanpak van duurzaamheidsrapportage mogelijk, die verantwoord investeren en positieve ecologische en sociale uitkomsten ondersteunt.

Complicaties van de SFDR

De implementatie van de SFDR kent drie uitdagingen die zorgvuldige afweging vragen:

• Complexiteit

• Datagaten

• Gevaar van greenwashing

Complexiteit

De regelgevingsdocumenten van de SFDR zijn buitengewoon lang en gaan diep in op technische details. Met de vele andere beleidsstukken, standaarden, frameworks en criteria rond deze regelgeving kan het voor FMP's, zeker in het middensegment van de markt, lastig zijn om helderheid en richting te vinden.

Het datagat

FMP's moeten zelf aantonen dat ze aan de SFDR voldoen. Daarvoor is nodig dat de bedrijven die investeringen ontvangen helder en transparant rapporteren over hun duurzame praktijken en hoe die aansluiten op de criteria van de regeling.

Naarmate er meer data beschikbaar komen door nieuwe verzamelmethoden en technologie, is het denkbaar dat de Europese Commissie in de toekomst een nieuwe reeks technische criteria publiceert om de definitie van een duurzame investering verder aan te scherpen.

Die veranderingen en die onzekerheid hebben veel FMP's ervan weerhouden om fondsen als Artikel 9 te categoriseren, uit angst dat ze worden "gedegradeerd" naar Artikel 8 zodra de definities strenger worden.

Gevaar van greenwashing

Omdat het selecteren, verzamelen en monitoren van ESG-data inherent lastig is, blijft greenwashing een risico.

Begin 2023 werd SFDR Level 2 gelanceerd, met gedetailleerdere transparantie-eisen rond duurzaamheid. De Europese Commissie publiceerde Regulatory Technical Standards (RTS) die vollediger voorschrijven hoe de inhoud, methodologie en presentatie van de bestaande disclosureverplichtingen eruit moeten zien. De steeds strengere RTS werden nodig geacht om het risico op greenwashing en misbruik van het woord "duurzaamheid" tegen te gaan.

Het volledige SFDR-raamwerk ligt nog ter beoordeling bij de EU en er volgen waarschijnlijk meer wijzigingen naarmate concepten en interpretaties worden aangescherpt om de bruikbaarheid te verbeteren.

Al met al blijft de SFDR werk in uitvoering en loont het om de laatste updates bij te houden. Samenwerken met een vertrouwde adviseur die het veranderende SFDR-raamwerk goed kent, helpt om te voldoen aan de meest recente eisen en wegwijs te worden in de complexiteit van de regelgeving rond sustainable finance.

Conclusie

Een doordachte aanpak van de SFDR kan FMP's een concurrentievoordeel opleveren: wie ESG-impact goed communiceert en duurzaamheidsrisico's adresseert, is aantrekkelijk voor sociaal en ecologisch bewuste investeerders. Niet voldoen aan de regels brengt in deze competitieve markt reputatieschade met zich mee.

Daarnaast verbetert de SFDR de besluitvorming doordat zowel financiële als niet-financiële risico's worden meegewogen, wat een langetermijnperspectief stimuleert boven kortetermijnwinst. ESG-data leveren waardevolle inzichten op voor onderbouwde beslissingen en daarmee stabielere financiële rendementen.

Ondanks de bestaande complicaties en uitdagingen in de implementatie staat SCG volledig achter de verplichtingen van de SFDR. Wij zien de SFDR als de sleutel om kapitaal te verleggen naar bedrijven die positieve impact realiseren en om de Europese transitie naar een netto-nul-economie mogelijk te maken.